لحظه ای با امام زمان (عج)
۱۳۸٦/٤/۱٠
یاد یار ... نظرات() 

آقا جون نمی دونم چرا با آوردن اسم شما معمولا به یاد یه نفر دیگه هم میفتم ،

 یکی که عاشق شما بودن رو بهم یاد داد و من رو با اسم شما آشنا کرد .

 حتما میدونی که منظورم کیه وحتما میدونی که داریم به سالگرد وفاتش نزدیک میشیم ، آره سالگرد پدر بزرگم رو میگم .

 به همین خاطر وبه رسم احترام مطلبی رو که چند وقت پیش خطاب به او و در غم دوری او نوشته بودم رو مینویسم تا بدونی که بدون او چقدر دنبال شما گشتن سخته !

   

    چقدر از تو دور ماندم !

 

چقدر از تو دور ماندم ، جقدر از خود دور ماندم . کلامم را با چشم دل بخوان که ببینی آن را با آب زلالی از جنس اشک نوشته ام . آن را بخوان که حدیثی از فراق تو ست. آن را بخوان وبدان که از خود توان نوشتن نداشتم .

یادم است که میگفتی باید به آنجایی که لایق آنیم ، یعنی بهشت برین دست یابیم . اما میدانی که بی تو یافتن مسیر بهشت چقدر دشوار است . آخر نشان آن را از که بپرسم که خود ره گم کرده نباشد و از که بپرسم در حالی که هیچ  راه شناسی نمی یابم ودر این سرای بی کسی تنها خود را میبینم بی تو و تنها و نمی دانم بعد از تو چه کسی با لبخندش مرا به سوی خدا خواهد خواند و چه کسی با نگاهش قلبم را آرام خواهد کرد که مهدی (عج) می آید . دیگر چه کسی عصا زنان راه نماز را نشانم خواهد داد  . دیگر چه کسی با قطرات اشکش بذر حب مولا را در دلم خواهد کاشت .

کاش بودی ودستم را می گرفتی یا شاید ای کاش من بودم در آن مسیری که تو در آن قدم بر می داشتی . ولی افسوس که آن راه را گم کرده ام ، همان راهی که تونشانم دادی ، راه بهشت را می گویم ، همان بهشت گم شده .

یادت هست آن روزی را که رفتی ، من در کجای این مسیر بودم ، حال آرزو دارم همان جا مانده بودم تا لااقل راه را گم نکرده بودم . اما میدانم که نمی توان در یک جا ماند وباید رفت واز این روست که به امید خدا به خود جرئت حرکت دادم و می دانم آن را به مدد تو خواهم یافت .      ان شا الله 

                                      

                                                                 سعید